پيشگفتار امّت عاشورايى « عاشورا » در متن زندگى شيعه و در عمق باورهاى پاك او جريان داشته و « نهضت كربلا » ، در طول چهارده قرن ، با كوثرى زلال و عميق ، سيراب كنندهء جانها بوده است . هم اكنون نيز عاشورا ، كانونى است كه ميليونها دايرهء ريز و درشت از ارزشها ، احساسها ، عاطفه‌ها ، خردها و اراده‌ها برگرد آن مىچرخد و پرگارى است كه عشق را ترسيم مىكند . بىشك ، محتواى آن حماسهء عظيم و انگيزه‌ها و اهداف و درسهايش يك « فرهنگ » غنى و ناب و الهام‌بخش را تشكيل مىدهد و در حوزهء وسيع تشيع و دلباختگان اهل بيت ، كوچك و بزرگ و عالم و عامى ، همواره با « فرهنگ عاشورا » زيسته ، رشد كرده و براى آن جان باخته‌اند ، تا آنجا كه در آغاز تولد ، كام نوزاد را با تربت سيد الشهدا « ع » و آب فرات بر مىدارند و هنگام خاكسپارى ، تربت كربلا همراه مرده مىگذارند و در فاصلهء ولادت تا مرگ هم به حسين بن على « ع » عشق مىورزند و براى شهادتش اشك مىريزند و اين مهر مقدس ، با شير وارد جان مىشود و با جان به در مىرود .